Istvan Nagy

Lubię uczyć języków (i samemu się ich uczyć) w taki sam sposób, w jaki wszyscy opanowaliśmy nasz język ojczysty: poprzez pełny kontakt z językiem od pierwszego dnia i unikanie języka pośredniczącego, kładzenie głównego nacisku na mówienie i konwersację oraz wprowadzanie zagadnień gramatycznych na przykładach, pozwalając uczniowi samodzielnie odkrywać rządzące nimi reguły. Wykorzystuję filmy, piosenki, quizy i odgrywanie scenek, aby lepiej utrwalić słownictwo. Zachęcam uczniów, by zaczęli myśleć w języku, którego się uczą, zamiast „tłumaczyć w głowie”.

Już jako nastolatek udzielałem lekcji niemieckiego i angielskiego kolegom, którzy mieli trudności z nauką języków. Kontynuowałem to zajęcie, aż w końcu postanowiłem w pełni wykorzystać swoje umiejętności, ucząc w warunkach szkolnych. W Andorrze uczyłem języka angielskiego osoby hiszpańskojęzyczne – głównie dzieci i młodzież w wieku od 10 do 18 lat. Prowadziłem zajęcia przygotowujące do egzaminów DELF i Cambridge, a także uczyłem francuskiego i angielskiego osoby dorosłe. Dzięki wykształceniu w dziedzinie komunikacji biznesowej prowadziłem również firmowe szkolenia z zakresu języka angielskiego w biznesie. Później pracowałem z niewielką grupą uczniów z Holandii – te zajęcia sprawiały mi szczególną przyjemność. Mam wiele wspomnień związanych z pracą dydaktyczną; sukcesy i wdzięczność moich uczniów niejednokrotnie wzruszały mnie do łez :) W czasie pandemii musiałem zmienić formułę zajęć i przystosować się do nauczania online – było to nowe wyzwanie, z którym wszyscy musieliśmy się zmierzyć. Najważniejszym wnioskiem, jaki wyciągnąłem z nauczania zdalnego, jest przekonanie, że nauczyciel i uczniowie mogą budować więzi niezależnie od dzielącej ich odległości.

W ostatnim czasie pracowałem w dużych korporacjach – zarówno tych o światowej renomie, jak i mniej znanych – w działach obsługi klienta. Na ostatnim stanowisku awansowałem na funkcję kierownika zespołu, dzięki czemu rozwinąłem umiejętności przywódcze oraz kompetencje w zakresie zarządzania czasem i ludźmi. Koordynowałem pracę międzynarodowego zespołu, którego członkowie wywodzili się z różnych kręgów kulturowych. Choć moim głównym zadaniem było osiąganie określonych wyników i wskaźników, cieszę się, że nigdy nie zapomniałem o tym, iż przede wszystkim wszyscy jesteśmy ludźmi. Przez pewien czas pracowałem również jako pracownik socjalny, opiekując się osobami starszymi i niepełnosprawnymi. Było to zupełnie inne wyzwanie, które jednak znacząco przyczyniło się do mojego rozwoju osobistego.